Wie Whitehorse op de kaart van Canada ziet, krijgt al snel de indruk dat het om een grote stad gaat. Dat beeld wordt vooral veroorzaakt door de enorme afstanden in Noord-Canada. In werkelijkheid telt Whitehorse ongeveer 28.000 inwoners en is het daarmee een kleine stad naar Europese maatstaven. Toch is het de grootste stad van Noord-Canada en tevens de hoofdstad van het territorium Yukon.
De naam Whitehorse verwijst naar de schuimende stroomversnellingen in de rivier die vóór de aanleg van dammen deden denken aan de manen van een wit paard. Die rivier speelt tot op de dag van vandaag een centrale rol in de geschiedenis en het karakter van de stad.
Whitehorse staat ook bekend als Wilderness City: een plek waar stad en wildernis vrijwel naadloos in elkaar overlopen.
Whitehorse ontwikkelde zich eind 19e eeuw razendsnel tijdens de Klondike Gold Rush. In 1898 fungeerde het plaatsje als logistieke hub voor goudzoekers die via de Yukon River en later per spoor richting Dawson City trokken.
Toen de goudkoorts afnam, bleef Whitehorse bestaan dankzij zijn strategische ligging. De aanleg van de Alaska Highway tijdens de Tweede Wereldoorlog gaf de stad een tweede groeifase. Vanaf dat moment werd Whitehorse het bestuurlijke, logistieke en economische centrum van Yukon.
Whitehorse ligt in het zuidwesten van Yukon, direct aan de Alaska Highway. De dichtstbijzijnde grote Canadese stad is Edmonton, op bijna 2.000 kilometer afstand. Ter vergelijking: dat is verder dan Amsterdam–Athene.
De Yukon River stroomt dwars door de stad en vormde eeuwenlang de belangrijkste verkeersader van de regio. Vandaag de dag is de rivier vooral recreatief van belang, maar de schaal en kracht ervan bepalen nog steeds het landschap.
Whitehorse beschikt over een internationaal vliegveld met dagelijkse verbindingen naar onder andere Vancouver en Calgary. Rechtstreekse vluchten vanuit Europa bestaan niet.
Elk jaar start in Whitehorse de Yukon River Quest, een van de zwaarste kano- en kajakwedstrijden ter wereld. De race beslaat ongeveer 1.600 kilometer (1.000 mijl) en eindigt in Dawson City. Deelnemers doen er gemiddeld 7 tot 12 dagen over.
Wat deze race uniek maakt, is dat hij vrijwel volledig door afgelegen wildernis voert. Onderweg zijn nauwelijks voorzieningen, en deelnemers zijn grotendeels op zichzelf aangewezen.
De S.S. Klondike is een gerestaureerde raderschipboot die vroeger werd gebruikt voor passagiers- en vrachtvervoer over de Yukon River. Voor de komst van wegen en spoorlijnen waren dit soort schepen essentieel voor de ontwikkeling van de regio.
De Millennium Trail is een wandelroute van ongeveer 5 kilometer langs de rivier. Tussen eind juli en begin september is hier ook de Whitehorse Fishway te bezoeken, waar duizenden zalmen te zien zijn die via speciaal aangelegde trappen stroomopwaarts migreren.
Het Transportation Museum geeft inzicht in de ontwikkeling van vervoer in Yukon: van hondensleeën tot vliegtuigen. Het nabijgelegen Beringia Interpretive Centre richt zich op de laatste ijstijd en het uitgestorven dierenleven van het gebied, waaronder wolharige mammoeten.
Miles Canyon ligt net buiten de stad en bestaat uit smalle basaltkloven met helderblauw water. Het gebied is populair voor wandelingen, mountainbiken en korte hikes over hangbruggen.
Op ongeveer 30 minuten rijden van Whitehorse liggen de warmwaterbronnen van Takhini, tegenwoordig bekend als Eclipse Nordic Hot Springs. Het water is geothermisch verwarmd en vormt een sterk contrast met het vaak koude klimaat.
Whitehorse wordt vaak bezocht als onderdeel van een rondreis door Yukon en Zuid-Alaska. Een alternatief is het rijden van (delen van) de Alaska Highway. Daarbij moet rekening worden gehouden met:
Juist die leegte en schaal maken de route voor avontuurlijke reizigers zo bijzonder.
Het is bij dit soort plekken lastig om uit te leggen waarom je ze zou moeten bezoeken. Whitehorse ligt in de middle of nowhere, met eromheen honderden kilometers niets. Het landschap is interessant, maar op termijn best eentonig. Je moet je route goed uitstippelen en je stops vooraf bedenken. Even stoppen om ergens gezellig te lunchen is uitgesloten, je komt eens in de honderd kilometer een stukje beschaving tegen, maar vaak basic.
Een tankstation is er wel her en der. Koffie krijgen lukt dan wel en het belangrijkste, het voltanken van je auto of camper is ook geen probleem. Juist dit stukje wildernis maakt een bezoek aan het geïsoleerde Whitehorse de moeite waard. Voor Europeanen geldt dit meestal voor de zomerperiode, maar ook in de winter is er veel te beleven.